ภาวะที่กินดีเพียงใดแต่ร่างกายยังขาดสารอาหารอยู่เสมอคืออะไร?

ลำไส้เล็กของมนุษย์เป็นท่อยาวประมาณ 6-7 เมตร เป็นอวัยวะหลักที่ดูดซึมสารอาหารขณะที่อาหารเคลื่อนผ่าน แนวคิดเรื่องการจำแนกในทงอึยโบกัมมีความคล้ายคลึงกับกระบวนการดูดซึมสารอาหารในการแพทย์แผนปัจจุบันอย่างมาก คาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมันที่รับประทานเข้าไป จะถูกเอนไซม์ย่อยอาหารในลำไส้เล็กย่อยให้มีขนาดเล็กลง เปลี่ยนเป็นรูปของกลูโคส กรดอะมิโน และกรดไขมัน สารอาหารขนาดเล็กเหล่านี้จะถูกดูดซึมผ่านวิลลัสจำนวนมหาศาลบนผนังลำไส้เล็ก เข้าสู่กระแสเลือดเพื่อส่งต่อไปทั่วร่างกาย ปัญหาคืออัตราการดูดซึมนี้แตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล แม้จะรับประทานอาหารที่ดีเพียงใด หากการทำงานของลำไส้เล็กลดลงอันเนื่องมาจากความเครียด พฤติกรรมการกินที่ไม่สม่ำเสมอ การอักเสบเรื้อรัง การใช้ยาบางชนิด และโดยเฉพาะอย่างยิ่งภาวะเสียสมดุลของสภาพแวดล้อมจุลินทรีย์ในลำไส้ อัตราการดูดซึมสารอาหารก็อาจลดลงอย่างเห็นได้ชัด ตัวอย่างเช่น หากสมดุลระหว่างแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์และแบคทีเรียก่อโรคในลำไส้ถูกทำลาย การทำงานของเอนไซม์ย่อยอาหารจะลดลง และกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาการอักเสบที่เยื่อบุลำไส้เล็ก จนอาจนำไปสู่ภาวะลำไส้รั่ว เมื่อไทต์จังก์ชันระหว่างเซลล์เยื่อบุลำไส้คลายตัว โมเลกุลอาหารขนาดใหญ่ที่ยังไม่ถูกย่อยอย่างสมบูรณ์หรือสารพิษจะเล็ดลอดเข้าสู่กระแสเลือด ซึ่งอาจนำไปสู่การอักเสบทั่วร่างกาย โรคภูมิต้านตนเอง และปฏิกิริยาภูมิแพ้ได้ นอกจากนี้ ความเครียดยังส่งผลโดยตรงต่อระบบการย่อยอาหาร ในสภาวะเครียด เส้นประสาทซิมพาเทติกจะถูกกระตุ้น ทำให้ปริมาณการไหลเวียนเลือดไปยังอวัยวะย่อยอาหารลดลง การหลั่งเอนไซม์ย่อยอาหารถูกยับยั้ง และการบีบตัวของลำไส้ก็ลดลงด้วยเช่นกัน กล่าวคือ แม้จะรับประทานอาหารที่อร่อยเพียงใด ร่างกายกลับรับรู้ว่าเป็นสถานการณ์ฉุกเฉินและไม่สามารถย่อยอาหารได้อย่างเหมาะสม ส่งผลให้การดูดซึมสารอาหารรอง เช่น วิตามินและแร่ธาตุถูกขัดขวาง และแสดงออกมาเป็นอาการต่างๆ เช่น ความเหนื่อยล้าเรื้อรัง ความรู้สึกหมดแรง สมาธิลดลง ปัญหาผิวพรรณ และภูมิคุ้มกันอ่อนแอ โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่าประมาณ 90% ของเซโรโทนินซึ่งสำคัญต่อการทำงานของสมองถูกสร้างขึ้นที่ลำไส้ ย่อมตระหนักได้ว่าสุขภาพลำไส้และปัญหาการดูดซึมสารอาหารส่งผลกระทบต่อสภาวะอารมณ์และสุขภาพจิตมากเพียงใด นี่คือเหตุผลว่าทำไมการรับประทานเพียงอาหารเสริมจึงยากที่จะแก้ไขปัญหาได้อย่างถึงรากโคน หัวใจสำคัญจึงอยู่ที่การเพิ่มประสิทธิภาพการดูดซึมของร่างกาย