ทำไมเป็นหวัดอยู่คนเดียว หนาวสั่นทุกเช้า สัญญาณเตือนภูมิคุ้มกันตก

แนวคิดเรื่อง เจิ้งชี่ และ ชี่ก่อโรค ในทงอึยโบกัม สอดคล้องกับแนวคิดเรื่อง ระบบภูมิคุ้มกัน และ เชื้อโรค ในทางการแพทย์แผนปัจจุบันอย่างน่าทึ่ง ระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายเป็นระบบป้องกันที่ประณีต คอยปกป้องร่างกายจากเชื้อโรคต่างๆ ที่รุกรานเข้ามาจากภายนอก เช่น แบคทีเรีย ไวรัส และเชื้อรา แต่เหตุใดจึงรู้สึกว่าตนเองมีภูมิคุ้มกันอ่อนแอกว่าผู้อื่น ประสาทวิทยาและวิชาต่อมไร้ท่อสมัยใหม่ให้คำตอบที่ชัดเจนในเรื่องนี้ นั่นคือ ความเครียด และ ภาวะฮอร์โมนไม่สมดุล ความเครียดเรื้อรังจะกระตุ้นแกนไฮโปทาลามัส-ต่อมใต้สมอง-ต่อมหมวกไต (HPA axis) ในสมองอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้มีการหลั่งฮอร์โมนความเครียดอย่างคอร์ติซอลเพิ่มขึ้น ในระยะแรก คอร์ติซอลจะช่วยยับยั้งการตอบสนองต่อการอักเสบและควบคุมการทำงานของภูมิคุ้มกัน แต่หากมีการหลั่งออกมาต่อเนื่องเป็นเวลานาน จะส่งผลให้การทำงานของเซลล์ภูมิคุ้มกันลดลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะลดการทำงานของลิมโฟไซต์ เช่น เซลล์ที และ เซลล์บี รวมถึงลดประสิทธิภาพของเซลล์เพชฌฆาตธรรมชาติ ซึ่งอาจทำให้ความสามารถของร่างกายในการต้านทานการติดเชื้อไวรัสหรือการกำจัดเซลล์มะเร็งลดลงอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ สุขภาพของลำไส้ยังส่งผลต่อภูมิคุ้มกันอย่างมหาศาล เซลล์ภูมิคุ้มกันในร่างกายประมาณ 70% กระจายตัวอยู่ในลำไส้ ความไม่สมดุลของระบบนิเวศจุลินทรีย์ในลำไส้ หรือไมโครไบโอม จะเพิ่มการซึมผ่านของลำไส้ ซึ่งนำไปสู่กลุ่มอาการลำไส้รั่ว ส่งผลให้สารพิษและสารก่อการอักเสบเล็ดลอดเข้าสู่กระแสเลือด ก่อให้เกิดการอักเสบเรื้อรังทั่วร่างกาย และอาจกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันมากเกินไปจนทำให้ภูมิคุ้มกันอ่อนล้า สิ่งนี้อาจกลายเป็นสาเหตุของโรคที่เกี่ยวข้องกับภูมิคุ้มกันหลากหลายชนิด ไม่เพียงแต่ไข้หวัด แต่รวมถึงภูมิแพ้และโรคภูมิต้านตนเอง การนอนหลับไม่เพียงพอยังเป็นอีกหนึ่งสาเหตุสำคัญที่ทำให้ภูมิคุ้มกันลดลง ในระหว่างการนอนหลับ ร่างกายจะปรับฟื้นฟูระบบภูมิคุ้มกันและผลิตโปรตีนที่เรียกว่า ไซโทไคน์ เพื่อควบคุมการตอบสนองต่อการอักเสบ การนอนหลับไม่เพียงพอจะขัดขวางการผลิตไซโทไคน์เหล่านี้ และลดการทำงานของเซลล์ภูมิคุ้มกัน ทำให้เสี่ยงต่อการติดเชื้อได้ง่ายขึ้น ท้ายที่สุด พฤติกรรมการรับประทานอาหารก็มีความสำคัญ การรับประทานอาหารแปรรูป น้ำตาล และคาร์โบไฮเดรตขัดสีเป็นหลัก จะลดปริมาณจุลินทรีย์ที่มีประโยชน์ในลำไส้ กระตุ้นการอักเสบ และนำไปสู่การขาดสารอาหารจำเป็น เช่น วิตามินและแร่ธาตุ ซึ่งอาจขัดขวางการทำงานตามปกติของเซลล์ภูมิคุ้มกัน เช่นเดียวกับภูมิปัญญาของทงอึยโบกัม การแพทย์แผนปัจจุบันยังคงเน้นย้ำว่า พลังการป้องกันของร่างกายไม่ได้ขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอกเท่านั้น แต่เริ่มต้นจากความสมดุลที่กลมกลืนภายใน